Zien is geloven

Episode 6

Tijdens de cheerleadertraining vertelde Nikki dat ze een spook was tegen gekomen in het bos. En hoewel ik er erg op tegen was zijn we (Nikki, Chelsea, Rita, Madison en ik) na schooltijd naar dat bos gegaan. Aan de andere kant van het bos was een ravijn. Net toen ik dacht dat het spook er niet zou zijn, keek ik achter me en zag een groot wit licht onze kant op komen. HET SPOOK! We renden zo snel als we konden weg. Toen we er nog even met elkaar over hadden, bleek dat iedereen iets anders had gezien.
Thuis ging ik voor het eten nog even in bad en praatte met Kero over het spook. Toen we gingen eten keek ik nog even naar de mooie foto van mijn moeder en zei nog tegen papa dat ik dat het allermooiste van de hele wereld vond. Tijdens de afwas belde Madison op om te zeggen dat Chelsea terug was gegaan naar het bos en het spook opnieuw had gezien.
En voor ik het wist stond ik in mijn door Madison gemaakte Cardcaptor konijnenpak in het bos. Als het een Clowcard was moest ik hem natuurlijk vangen, maar wat als het nou een echt spook was. Toen we wilden gaan zoeken, was dat al niet meer nodig. Want de lichtbundel zweefde achter Madisson, maar ging er wel snel vandoor. Met de flycard zette ik de achtervolging in. Bij het ravijn werd de lichtbundel één groot licht en de gedaante kwam weer tevoorschijn. Het was mijn moeder. Ik liep naar het ravijn en het volgende wat ik mij kan herinneren is dat ik wakker werd in het huis van Julian. Ik was schijnbaar in het ravijn gevallen en Julian had mij kunnen opvangen.
Julian zei dat het spook in ieder geval niet mijn moeder zijn, want mijn moeder zou mij nooit in gevaar brengen.
Toen Madison de volgende dag met Kero op ziekenbezoek kwam bood Kero zijn excuses aan dat hij mij niet kon redden. Ik wilde alleen maar zo snel mogelijk opnieuw de confrontatie aan met of de clowcard, of mijn moeder.
Terug bij het ravijn in een nieuwe Cardcaptor-outfit verscheen opnieuw mijn moeder. Ik liep opnieuw naar haar toe en viel opnieuw in de afgrond. Maar tijdens dat ik naar beneden viel herinnerde ik mij wat Julian zei. Snel pakte ik de flycard en vloog naar boven. Daar riep ik tegen de gedaante dat ze mijn moeder niet was. Er kwam een patroon tevoorschijn dat Kero herkende als Clowcard. Nu nog even met de toverstaf zwaaien en de Illusioncard was gevangen. Een kaart die mensen laat zien wat ze willen zien.

Gevangen Kaarten


Illusion