Een onverwachte gast

Episode 4

Toen ik wakker werd bleek het te hebben geregend, maar de zon scheen wel. En dat was toch wel belangrijk omdat ik vandaag zou gaan picknicken in het park met Madisson.
Helaas werd er tijdens het ontbijt duidelijk dat ik mijn picknick af moest gaan zeggen omdat ik met Tori te vaak had gewisseld met onze taakjes in en om het huis. En vandaag moest ik dus alles doen.
Nadat ik Madisson had afgebeld, begon ik met de afwas. Kero hielp met met de afwas. Toen moest ik het huis gaan stofzuigen. Tijdens het opruimen vond ik ineens een Clowcard. De Woodcard.
De kelder was het volgende dat aan de beurt was. En daar vond ik nog een Clowcard. Deze was een beetje vies geworden, dus ik kon niet zien welke het was. Ik besloot eerst de kelder op te gaan ruimen en dan later pas verder te kijken naar de Clowcards.
De telefoon ging. Het was mijn vader die vroeg of ik een blauwe envelope zag liggen op de keukentafel (dat was zo) en of ik die even naar de bushalte kon brengen. Hij had deze erg hard nodig tijdens zijn presentatie. Dus ik deed stel mijn skates aan en zei tegen Kero dat ik even weg was. Bij de bushalte kwam ik Julian tegen, die vroeg of ik met hem wilde lunchen.
Toen ik weer thuis was bleek dat Kero al helemaal klaar was met de was. Ik wilde wat lekkers voor hem gaan maken. Maar opeens hoorde ik een raar geluid. Het kwam uit de kelder. Er kwam een tak uit de kelder en toen was het voor Kero helemaal duidelijk. Het was de Woodcard. Ik vertelde hem dat ik deze had gevonden. Maar omdat ik mijn naam er niet op had geschreven was hij nog niet gevangen. Wij waren ondertussen wel gevangen door de takken
De deurbel ging. Het bleek Madisson te zijn. Maar eerst moest ik mijzelf helpen door de Clowcard te vangen. Ik haalde de sleutel van Clow tevoorschijn en drong de kaart terug. Het was even stil, maar snel kwam de kaart terug. Heel het huis zat vol met takken. Toen het weer rustig was kwamen er allemaal blaadjes aan.
Kero was niet blij, omdat de takken de was weer vies hadden gemaakt. We hadden alleen een groter probleem. Omdat hout naar het licht blijft groeien zou de Woodcard mogelijk ons huis kapot maken. Dus we moesten naar de kelder toe. De vloer van de kelder stond onder water. Ik vertelde dat er een tweede Clowcard was. En omdat er in de kelder een wolkje hing, nam ik aan dat dit de tweede clowcard was. Uit het wolkje kwam regen. Regen is ook water, dus ik haalde de Waterycard tevoorschijn om de kaart te vangen. Toen de Raincard was gevangen trok ook de Woodcard uit zichzelf terug en liet zich vrijwillig vangen. Ik schreef voor de zekerheid maar meteen mijn naam erop.
Boven was het een grote troep. Ik kon dus weer opnieuw beginnen. Madisson besloot ons maar te helpen.

Gevangen Kaarten


Wood

Rain